Dit jaar verschijnen meer ranglijsten van ziekenhuizen dan ooit tevoren. Medisch Contact, Elsevier, Algemeen Dagblad, Roland Berger en de Consumentengids publiceerden ze. Al die ranglijsten gebruiken sterk uiteenlopende methoden. De uitkomsten verschillen dus ook sterk. Een ziekenhuis kan in de ene lijst bij de topgroep horen en in de andere lijst hekkensluiter zijn. Wat is de waarde van die lijsten eigenlijk? Ze vergroten de keuzemogelijkheden van zorgconsumenten, zeggen de voorstanders. Onzin, zeggen de critici, het zijn vergelijkingen van appels en peren. Maar onder druk van toenemende marktwerking zullen ze in de toekomst beter en betrouwbaarder worden, is dan het antwoord.
Star Ratings
Eén ding is duidelijk: het fenomeen van “ratings” neemt toe en kan de komende jaren door de ziekenhuisbestuurders niet gemakkelijk genegeerd worden. Dat blijkt o.m. uit de ontwikkeling in Groot Brittanië, waar sinds vier jaar de National Health Service (NHS) jaarlijks de zogenaamde Star ratings van ziekenhuizen uitbrengt. Die ratings monitoren een groot aantal prestatieindicatoren, zoals wachtlijsten, hygiéne en financiële resultaten. De uitkomsten zijn voor iedereen toegankelijk: ze worden in alle kranten gretig gepubliceerd en staan op de internet-site van de NHS. Ook hier is er veel kritiek op de ratings. Vooraanstaande wetenschappelijke organisaties noemen ze “misleidend” en schadelijk, omdat ze “dokters demoraliseren” en hen ertoe dreigen brengen risicovolle ingrepen niet meer uit te voeren.
Slecht presteren: salaris omlaag
De nieuwste ontwikkelingen in het Verenigd Koninkrijk laten zien dat de ratings nu ook gebruikt worden om de prestaties van het ziekenhuismanagement te beoordelen. Was het eerder al zo dat een bestuurder na drie jaar slechte ratings er op kon rekenen zijn baan kwijt te raken, nu zijn de salarissen van ziekenhuisbestuurders gekoppeld aan de hoogte van de ratings. Stijgen de uitkomsten, dan gaat het salaris omhoog. En omgekeerd. Recent onderzoek laat zien dat die koppeling grote invloed heeft op de financiële scores van ziekenhuizen, maar – opvallend genoeg - niet op de kwalitatieve prestaties.
Wat gaat er in Nederland gebeuren? Kunnen we leren van de ervaringen elders en een beter systeem van publieke ratings ontwikkelen? En moeten ziekenhuisbestuurders daarop afgerekend worden, ook in hun eigen portemonnaie? Welke problemen moeten we daarvoor oplossen?
Karin Vloemans
2006-05-20 23:20:01 867
De huidige wildgroei op het gebied van ratings in Nederland helpt de consument van de wal in de sloot. Keuzestress neemt alleen maar toe. Het wordt hoog tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt, niet door zelf het zoveelste initiatief (kiesbeter) te lanceren, maar door een kwaliteitstoets en normering voor kwaliteit vast te stellen. De benadering van www.mediquest.nl waarbij de opnie van huisartsen leidend is en gecombineerd wordt met patienten ervaringen en harde criteria is momenteel het meest volledig en nuttig. Via www.independer.nl zijn de resultaten daarvan ook voor consumenten toegankelijk en, belangrijker, begrijpelijk.
Karin Vloemans
2006-05-20 23:20:32 868
De huidige wildgroei op het gebied van ratings in Nederland helpt de consument van de wal in de sloot. Keuzestress neemt alleen maar toe. Het wordt hoog tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt, niet door zelf het zoveelste initiatief (kiesbeter) te lanceren, maar door een kwaliteitstoets en normering voor kwaliteit vast te stellen. De benadering van www.mediquest.nl waarbij de opnie van huisartsen leidend is en gecombineerd wordt met patienten ervaringen en harde criteria is momenteel het meest volledig en nuttig. Via www.independer.nl zijn de resultaten daarvan ook voor consumenten toegankelijk en, belangrijker, begrijpelijk.
